Magnolia (1999)

Birçok yönetmeni ve oyuncuyu beğenebiliriz ama hepimizin kişisel olarak çok sevdiği ve diğerlerinde ayrı tuttuğu isimler vardır. Benim için de böyle 2-3 isim var yönetmen anlamında ve bunlardan biri tabi ki Paul Thomas Anderson...Tarantino,Fincher,Nolan,Aronofsky vb. bir sürü yönetmen evet hepsine hastayız hepsine bayılıyoruz , bir çok yerde Nolan fanları , tarantino hastaları film severlerle de karşılaşıyoruz fakat çok takdir edilsede hala P.T. Anderson'ın hakkı populerite anlamında verilmiş bir yönetmen değil hoş ister miyim?Hayır bırakın bu adamı gerçekten bilenler bilsin...



Neyse konuya geçersek Magnolia benim ilk izlediğim P.T Anderson filmiydi ilk izlediğim zamanı düşündüğümde neredeyse filmle ilgili hiç bir şey hatırlamadığımı fark ettim yaş itibariylede o zamanlar sadece bu 3 saatlik filmi bitirebilmiş olmam bile bana mutluluk veriyordu.Fakat bugün izlediğim de tabi ki film çok daha etkileyici ve unutulmaz geldi.Manolya her biri ayrı ayrı film olma niteliği taşıyan 5-6 hikayeden oluşuyor , film boyunca 8-9 karakteri ve bu öyküleri ayrı ayrı takip ediyoruz tabi ki bunlar adeta manolyanın her bir yaprığını oluşturuyor biz ise bütüne bakma şansına sahibiz.Genelde yazdığım eleştirileri düşündükçe izlediğim filmlerde ısrarla alt metinlere bakılmasını ve tek bir şeyden ziyade bir çok şeyin anlatıldığını vurgulamışım.Manolya da durum farklı değil zira 5-6 öykülü çok karakterli bir filmin elbette söyleyecek bir çok şeyi olmalı ama bunun sunuluşu size verilişi öylesine ustaca ve etkileyici ki işte bu yüzden P.T Anderson'ı anlatarak başlamak istedim çünkü filmin hikayesi de yine ona ait.
Konuya girip şu şuydu bu böyle demek yerine filmden bir kaç alıntı yapmak yeterli olur gibi geliyor..



"Bizim geçmişle işimiz bitmiş olabilir,ama geçmişin bizimle işi bitmemiştir."

"Neyi affedebiliriz?Bu zor! İnsan olmanın zorluğu."

Babası tarafından annesi hastayken terk edilen Frank , eşine duyduğu sadakat , aşk o son dakikalarını yaşarken aklına gelen Linda , babasının adeta bir yarış atı gibi gördüğü dahi çocuk Stanley ve belki onun 30 yıl sonraki hali olan Donnie Smith , Phil , Jimmy , Earl Partridge ve saymadığım diğer karakterler hepsi çok iyi yazılmış ve oynanmıştı.

92/100

Not : Julianne Moore ve Philip Seymour Hoffman'a olan sevgimi hatırlatmayı borç bilirim ve birde verin artık şu Julianne Moore'a bir oscar!