Julie Taymor bir kadın sinemacı olarak çok saygı duyduğum bir isim fakat filmlerinin bana hitap etmediği aşikar (Fridayı ayrı bir yere koyuyorum).Bunun son örneği de kuşkusuz Across the Universe...
Bilindiği üzre müzikal filmler Hollywood un doğasında olan bir tür büyük bir nesil Doris Day ler , Fred Astaire ler ile büyüdü yinede son 30 yıldır oldukça sekteye uğramış bir tür müzikaller. Fakat Baz Luhrmann 'nın 2001 yapımı Moulin Rouge! filmi bu unutulan türü tekrar hatırlatmakta bir ilaç oldu ve 2000 lerde Producer , Chicago , Romance and Cigarettes gibi bir çok büyük kadrolu müzikal izleme şansı bulduk...
Julie Taymor da bir aşk hikayesini Beatles şarkılarıyla harmanlıyıp önümüze bir müzikal koymak istemiş fakat müzikal de olsa ortaya akıcı kurgusu olan bir film yapmanız gerekiyor Taymor ' ın filminde ise sahneler sırf şarkıları dinletmek için yapılmış bir fon gibi ayrıca ortada tam anlamıyla bir hikaye bile yok ve Taymor 'ın muhalif bir üslüp ile özgürlük ve savaş gibi konulara değinmek isteyişi ve bunları yaparkende klişelerden kurtulamayışı bana kalırsa filmin izleyiciyi sıkmasına sebebiyet veriyor.
Across the Universe için söyliyebilecğeim tek şey filmin soundtrack albümünü bir yerleden bulun ve harika Beatles coverlarını dinleyin filmi ise boş vaktiniz varsa ve post-modern müzikaller size göreyse izleyin...
56/100
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder